Hoepel op.
Willie. 6:30.
Willie?
Oké.
Plankenkoorts, Willie?
Kom op. Schiet op.
We komen naar buiten.
Oké.
Uw laatste adres was 77 A Eton Grove, South Norwood?
Ja, mijnheer.
En zou het waar zijn om te zeggen, mijnheer Parker ...
dat u nu al heel wat jaren uw brood hebt verdiend ...
uitsluitend als een harde professionele crimineel?
Ja, mijnheer, het spijt me dat te moeten zeggen.
Middag van de 22e van september 1971.
Bankkantoor van Barclays aan Beavers Road, East Dulwich.
- U hebt deelgenomen aan die overval, Mijnheer Parker? - Ja, mijnheer.
En wie waren uw medeplichtigen bij die gelegenheid?
Uh ...
Hopwood, Riordan ...
Fellows, Meneer Corrigan.
Wie heeft wat gedaan?
Wat?
Uh-Oh. Uh ...
Ik bleef bij de auto en ...
Lenny, Jimmy en Jeff gingen de bank in.
- En Corrigan? - Hij kreeg het geld.
Alles?
- Nee. - Je hebt het gedeeld, toch?
Ja.
- Maar Corrigan kreeg het leeuwendeel. - Juist.
Omdat hij het brein was achter de operatie.
Ja. Ziet u, meneer Corrigan -
Ja. Meesterbrein.
Ochtend van 25 oktober 1972.
Het Securicor-busje op Peckham High Road.
Een bewaker raakte gewond.
- Heb je meegedaan? - Ja, meneer.
En Riordan, Fellows en Meneer Corrigan.
- Hopwood niet. - Nee, mijnheer.
Ik denk - Ik denk dat Lenny die dag griep had.
Of koude voeten.
Wie schoot op de bewaker?
Uh, dat was Riordan.
Eindelijk, Mijnheer Parker ...
zal ik u dit vragen:
Door in te stemmen met het leveren van uw bewijs ...
bent u beïnvloed door beloftes ...
van immuniteit tegen vervolging ...
of speciale behandeling door de politie of de rechtbank?
Nee, mijnheer.
Ik ben hier en ik zeg dit,
omdat ik denk dat ik dat zou moeten doen.
Ik denk dat dat het juiste is.
Heel goed, Parker. U mag terug naar uw plaats.
Dank u, edelachtbare.
We zullen elkaar weer ontmoeten
Weet niet waar Weet niet wanneer
Maar ik weet dat we elkaar weer zullen ontmoeten op een zonnige dag
Blijf glimlachen
Net zoals vroeger
Omdat ik weet dat we elkaar weer zullen ontmoeten
Op een zonnige dag
We zullen elkaar weer ontmoeten
Ik weet niet waar, ik weet niet wanneer
Maar ik weet dat we elkaar weer zullen ontmoeten op een zonnige dag
10 Jaar later
- Oh. Hoe gaat 't? - Hallo. Hoe gaat 't?
- Hallo. Hoe gaat 't? Wat wilt u hebben? - Uh, zwarte koffie.
Dood.
- Hallo, Willie. - Hé. Hallo.
- Hoe gaat het? - Goed. Señor Juan.
Hoe gaat 't?
- Heel mooi, hè? - Ja. Heel mooi.
- Hoe zeg je dat in het Spaans? - De zaken van het leven.
Meneer Parker!
Juan!
Ah.
Gaan.
Geld!
Kom op.
Kan ik het raam open doen?
- Genoeg. - Inderdaad.
Sorry, mijnheer Braddock.
Mijnheer Braddock.
Maar ik weet dat we elkaar weer zullen ontmoeten.
Hmm.
Op een zonnige dag
- Waar grijns je naar, klootzak? - Sorry.
Je hebt niets om om te lachen, maat, als je 't zou weten.
Als ik wat zou weten?
Hij denkt dat ik het niet weet.
"Als ik het zou weten".
Waar is mijnheer Corrigan? Londen?
Hebben jullie jongens ergens een boot verstopt?
Nee. Ik zie hem niet.
En we reizen naar het noorden.
Nee. Ik zou zeggen een snelle trip door Frankrijk en daarna over de plas.
Dat is jullie enige probleem, lijkt me. Mij ​​over het water brengen.
Ja, nou, Corrigan is niet in Londen. Hij is in Parijs.
- Myron. - Sorry, mijnheer Braddock.
Myron.
Dat is een ongewone naam. Myron.
Nou, Parijs.
Dus ...
de grens over bij -
Waar?
Ergens op een rustige plek, he?
Omhoog door Frankrijk, zouden Parijs moeten bereiken om 5:00, 6:00 in de ochtend.
Snel gesprekje met mijnheer Corrigan en dan...
het licht uit, Willie.
De beul...
en zijn assistent.
Ja, nou, als je het weet, is het niet grappig, toch?
Is het niet?
- Ik zal je iets vertellen dat ik ooit heb gelezen, Myron. - Jij.
Uh, Parker, Mijnheer Braddock.
Willie Parker.
Jij.
Houd je mond.
Even oefenen, hè?
De Engelse burger William Parker -
Hé. Roem.
- Juan Velásquez. - Ah. Arme oude Juan.
Lijkt er op dat de jongens die me hebben opgehaald hem hebben aangereden op weg naar buiten.
Ik dacht dat we iets raakten - iemand.
- Wie aangereden? - Juan. Juan Velásquez. Hij is een agent.
In een bruine Dodge, met kenteken 33-00-21.
Ah. Ze hebben het kenteken van de auto.
Ze verwachten op elk moment arrestaties te kunnen verrichten. Er is een beloning voor informatie.
- Zet het uit. Welke agent? - Niemand zei iets over vuiligheid.
Een nieuwe toevoeging, toen ze hoorden dat Mijnheer Corrigan vrijkwam.
- Spaanse agent? - Gunst van de Guardia Civil.
Hij liegt, Mijnheer Braddock.
- Jij klootzak! Je liegt! - Waarom zou ik dat doen?
Natuurlijk doet hij dat. Hij liegt ons voor. Hij fokt ons op.
- Sla de weg af, volgende afslag. - Mr. Braddock -
Doe het.
Er zijn verdomme geen afslagen.
We hebben geen probleem, Mr. Braddock.
Want alleen die Spaanse gasten konden ons aanwijzen, en die hebben we uitgeschakeld.
Niet dan?
Laten we hem hier mollen.
Het is zo goed als elke andere plek.
Verdomme wat haat ik dit land.
We pakken nog een andere auto.
Ja.
Je kan niet te voorzichtig zijn.
Hou je mond!
Riskant, niet, baas?
- We gaan naar Madrid. - Madrid?
Madrid.
Verdomme! Ik heb er genoeg van.
Ik ga maar terug in de auto, hè?
- Hij is iets van plan. - Wat heb je gedaan?
Ne, ik weet het niet.
Hij is iets van plan!
Is hij dat?
- Waarheen, Mr. Braddock? - Links.
O. Het is lang geleden dat ik in Madrid ben geweest.
Brute aanslag in Santa Elena. Drie jongemannen gedood. Woonhuis Brit...
En nogmaals. Nee, hij blijft deze keer in het spel. Kerry.
Poging tot smoren door Shodum.
Prachtig! Ripper.
... naar het doelveld.
Volls komt er eerst.
Goede chipper door Bradbury.
- Hé lieverd? - ...probeert Watson of Heard te vinden.
Ze zijn er allebei. Zetten McConkel buitenspel.
Het is drie op één daar en opgehaald door Weston.
Geschopt richting middenveld. Bandahar.
Oh, verdomme.
Oh! Wat een balverlies van Ryan!
Ik ken je, toch?
Het is Mr. Mitchell, toch?
- Nee. - Tuurlijk.
Tony Mitchell.
Mitch. Ken je me nog, Mitch? Harry.
Rome.
- Je herinnert me. Harry. - Wat doe jij hier?
Nou, ik leen de woning.
Het is wel goed, Mitch. Bruno weet het.
Oh. Nou nee, eigenlijk niet. Um -
Hij gaf me de sleutels een paar jaar geleden...
en ik moest vertrekken omdat ik haast had.
En ik dacht dat Bruno het niet erg zou vinden -
- Ik verwachtte hier niemand aan te treffen. - Ja, nou, waarom zou je?
- Ja. Dat is het waarom van het pistool. - Ja, dat snap ik wel.
Ik bedoel, het is een vriendenbezoekje, toch?
Ik bedoel, uh, je komt langs bij een vriend, en je weet dat de flat leeg moet zijn ...
en, uh, vind je deze schooier hier geïnstalleerd.
Nou, natuurlijk ga je ...
Nou, ik bedoel, als je - als je er een draagt.
Betekent niets, hè? Dat is duidelijk.
Uh ...
Australische regels.
Ik krijg ze elke week opgestuurd.
Ik heet Harry. Ik ken Mitch.
Ik ken je niet hoewel, maat, zou ik dat moeten?
- Nee. - Oh. Ik ken jou ook niet.
Maar wat zit er in een naam?
Drie vrienden van Bruno's uh, Alle vrienden van Bruno's.
Goede oude Bruno.
Hoe is het, Mitch?
Ik heet Willie Parker.
Waarschijnlijk heb je over mij in de krant gelezen.
Jij klootzak.
Ik heb dat niet gehoord, Mitch. Hij is een grappenmaker, toch?
Hij is een verdomde clown. Ik zweer je, Mitch. Ik heb zijn naam nooit gehoord.
- Willie Parker. - Zwijg.
- Hou je mond! Wat probeer je te doen? - Ik probeer je niets aan te doen.
Ik weet niet dat je aan het werk bent.
Ik weet niets.
Ik heb de krant niet gelezen.
Ik zal de krant verbranden.
Nee, weet je. Niet doen.
Maggie, ik wil dat je met wat vrienden kennis maakt.
Amigo's, oké?
Erg goede vrienden.
Mijn gewaardeerde vriend Mr. Mitchell ...
en, uh, dit zijn enkele andere vrienden.
Hallo.
Zal niet voor ons zijn. Ik neem hier geen telefoontjes aan.
Wel. Waarom gaan we niet, uh - Waarom drinken we geen bier?
Lekker, koud biertje voor allemaal.
Dit ding uitpraten.
- Ik lust wel een biertje, Mr Braddock. - Goed.
Dat is wat we nodig hebben. En we kunnen het allemaal oplossen.
Hmm?
- Niets voor hem. - Oh, wat voorbij is, is voorbij.
Een biertje, een praatje.
Maggie, Drie biertjes. Snel. Oké?
Zit, zit. Ga lekker zitten.
Ze heet Maggie?
Magdalena María Victoria Morales.
Mooi, toch? Maar een mondvol.
Ik noem haar Maggie.
Ze is al een jaar bij me.
Beste jaar dat ik ooit heb gehad.
Hoe oud zou je zeggen dat ze was?
Ik geef er niet om hoe oud ze is.
Negentien?
Hoe zit het met 16?
Hoe zit het met 15?
Niet slecht voor een oude scheet, toch?
Ik veronderstel dat je je afvraagt wat ze in mij ziet. Nou ...
geld natuurlijk, maar het is meer dan dat.
Het is een echte band.
Ze was er slecht aan toe toen ik haar ontmoette.
Mooi klein kind dat op straat rondliep.
Komt uit een uitstekende familie. Zoals ze me verteld heeft.
Broer is een priester. Dat soort dingen.
Maar weet je, dood, rampspoed ...
ongelukkige investeringen.
Het ene moment is ze een kleine prinses boven op de heuvel ...
en het andere werkt ze de bars af, zo goed als het gaat.
Dit is Spanje.
- Waarom hou je je mond niet? - Dat kan ik niet!
Wist je dat ik naar Madrid was verhuisd, Mitch?
Mitch en ik zijn oude vrienden uit Rome.
Hij hielp enkele medewerkers van mij met een probleem dat ze hadden.
Je weet hoe het is. Een paar hebzuchtige klootzakken verpesten het voor iedereen.
Nou, oude Mitch komt een weekend ...
en opgelost.
- Bedankt. - Hé.
Geen dank.
Ik zet het hier gewoon neer. Wanneer je er aan toe bent, Mitch.
Autosleutels?
Uh, de garage heeft ze, Mitch.
Ik heb de auto een beetje gebruikt.
Ik dacht dat Bruno blij zou zijn dat de motor af en toe draaide.
Als je de auto wilt, moeten we ervoor bellen.
- Zeg ze hem hier te brengen. - Juist. Zeker.
Ze brengen hem direct hier, Mitch. Het is een witte Mercedes.
Ik weet wat het is.
De carburateur is een beetje gammel. Ik zou het laten nakijken, maar dat heb ik nog niet gedaan.
Ga je meteen weg? Oh, dat is jammer.
Madrid is een fantastische stad, en ...
Ga verder.
Hallo.
Ik verdien dit niet, Mitch.
Vind je ...
het meisje leuk?
- Maggie? - Mmm.
Ja. Ja dat doe ik.
Ik bedoel, ze heeft een opvliegend karakter, maar we kunnen met elkaar overweg.
Ik denk dat ik eindelijk geluk heb gehad.
Ik moet haar meenemen, Harry.
Het beste wat ik voor je kan doen.
Nou, het zal me laten zwijgen. Dat is zeker.
Niet dat ik dat zou ..., je weet wel -
Ik waardeer het, Mitch.
Hoe lang houd je haar?
Het komt wel goed met haar. Ze is een braaf kind.
Ik denk dat ik gewoon op de verkeerde plaats was, op de verkeerde tijd.
Ja.
Haal het meisje. We nemen haar mee.
- eh? - Gaat dat lukken, Mr Braddock?
Haal het meisje!
Jij, de tassen.
Harry. Harry!
Harry.
- Harry! - Jij.
Vertel deze hoer dat we alleen maar uitgaan ...
en dat als ze zich niet gedraagt, ik heel boos word.
Ik denk niet dat ik het haar hoef te vertellen.
Goed.
Dat is genoeg.
Ik ben er zeker van dat de ware liefde ons er doorheen zal helpen.
Zelfs met een beloning.
- Wacht. - Mr. Braddock.
Wacht.
Ik heb niet met ze gepraat, Mitch.
Had er geen tijd voor.
Eerlijke beloning, toch?
Je moet voorzichtig zijn.
Wil je wat drinken?
Zullen we de wedstrijd kijken?
Dat is mijn team, Mitch.
Hawthorn.
Ze verliezen.
Twee punten voor Edwards op zeven en een halve minuut ...
van het halve, uh, kwart van de eliminatie-finale van 1982 ...
en, uh, de Blues stuitert nog steeds terug.
Alles goed, Mr Braddock?
Oh, kijk. Ze is doodsbang.
Maak je geen zorgen. Je bent - je bent in veilige handen.
Ze begrijpt geen woord van wat ik zeg.
- Wil je dat ik vertaal? - Nee.
Ze is een mooi klein ding, nietwaar?
Ze is verspild aan die Aussie.
Ik zou gedacht hebben dat hij haar een beetje Engels geleerd zou hebben.
- Spreek je Engels? - Wat?
Engels. Spreek je een beetje engels?
Oh. Ja. Engels.
Vertel de waarheid.
Jezus. Ik ben geil.
Het komt eraan.
Ik denk dat ze me leuk vindt.
Wacht hier.
Eruit. Kom op. Eruit.
Wat gebeurt er?
Nee!
- Oh! - Wat ben je aan het doen?
Hoe ziet het eruit wat ik aan het doen ben?
We kunnen haar niet meenemen, en we kunnen haar niet laten gaan.
Hé!
- Waarom? - Kijk. Margarita.
Dit is het leven.
Waarom?
Maar hoe zit het met Harry? Hij zal praten zodra hij erachter komt.
Harry is dood.
- Wat? - Dus we hebben haar niet nodig.
Jij. Ga bij haar weg.
Nee.
Nee. Nee!
Breng ze allebei naar de auto.
Hij had ze allebei moeten vermoorden in de flat.
Ik weet het niet. Het zou snel, schoon werk moeten zijn.
Kijk hem nu eens. Australiërs, vrouwen.
Het is niet zijn fout. Het is een ongeluk.
Ja, maar hij hoort geen ongeluk te hebben.
Misschien glijdt hij af.
- Ja, nou, ik glij niet af. - Daar reken ik op, zoon.
Ga naar binnen!
Gaat het, meneer Braddock?
Mijn God.
De verklikker probeerde me op te fokken.
Ik heb het hem gezegd.
Dat hij zijn mond moest houden.
We zullen later voor haar zorgen, hè?
Als het donker is.
Weet je zeker dat we voor haar moeten zorgen?
Ik bedoel, kunnen we haar niet gewoon ergens waar het rustig is, laten gaan?
- Ik word niet zacht of zo. - Ze heeft me gezien.
Het komt goed, nietwaar, Mr. Braddock?
Zeker.
Ik begrijp niet wat ze zegt.
Ze wil stoppen, wat boodschappen doen.
- Wat? - Ze moet nieuwe kleren kopen.
Waarvoor?
Ze had een beetje een ongeluk daarnet.
Christus.
Wat vind je ervan, Mr. Braddock?
Het kan niet erg comfortabel zijn.
Nou, ik wil er niet naast zitten.
Ik denk dat we moeten stoppen.
Yee-hoo!
- Maat 10, maat. - Oh.
Ik hoop dat ze passen.
Het is het beste dat ik kon vinden.
Deze zijn prima.
Denk dat we een vuilnisbelt moeten vinden of zoiets.
Dat kan een vergissing zijn geweest, Meneer Braddock.
Het zou een aanwijzing kunnen zijn of zoiets.
Goedendag, inspecteur.
Ik weet niet wat er mis mee is.
Ik weet dat ik zei dat ik van auto's afwist, maar dat doe ik niet echt.
- Nou, niet veel. - Zal ik het proberen?
- Weet je wat van auto's? - Nou, ik was een bestuurder, nietwaar?
- Lach niet. - Probeer het eens.
En opnieuw.
Oké. Geef me een momentje.
Een paar minuten, Mr. Braddock.
Tot nu toe gaat 't goed, hè?
Oké, Myron.
Leuk gedaan, lefgozer.
Hij zou liever doodvallen dan mij te bedanken, niet?
Lippen op elkaar, jij.
Ik heb best zin in een biertje, Mr. Braddock.
Oké, dan allemaal een biertje.
Jullie oké?
Vier biertjes, alsjeblieft, maat.
- Hoe? - Vier biertjes.
- Vier. Vier biertjes. - Bier?
Dat is het. Vier.
- Vier biertjes. - Ja.
Oké.
Meneer. Meneer!
Vier bier.
Joehoe!
Oh, Christus! Dat voelde goed.
Dit land gaat maar door en door, nietwaar?
En daar is er nog één.
Hoe komt het dat ze zoveel kastelen hebben, hè?
Het is de route van de indringers.
Ze kwamen door deze bergen. Romeinen, Galliërs, Napoléon.
De Pas van Roncesvalles.
- Wat? - Ze vochten hier tegen de Saracenen.
- Wie vocht er? - Roland en Oliver.
Ridders van weleer, Myron.
Grote krijgers, grote leiders.
Geweldige vrienden.
Ze vochten samen, en zij stierven samen ... bij Roncesvalles.
Waarom heb je het gedaan, Willie? Waarom heb je verklikt?
Oh, ik kon niet terug naar de bajes. Kon het niet.
Toen kwamen ze met deze deal.
Dit was een deal.
Dit was geen ticket naar Canada en tot ziens.
Dit was een leven lang.
Niemand heeft ooit zo'n deal gehad.
Het spijt me dat ik het heb gedaan. Voor de jongens.
Dit is niks beter dan de bajes, nietwaar?
Dit?
Dit is niets.
De baas lijkt het goed vol te houden, vind je niet?
Een humeurige lastpak. Dat is zeker.
Wel, nog 700 mijl naar Parijs, de grens over te steken.
Ik kan niet zeggen dat ik hem echt de schuld geef.
Ik vraag me af of hij het aankan.
Ik denk het. Ik denk dat hij het kan.
- Oké. Ik wil het weten! - Wat weten?
Je bent iets van plan geweest vanaf het begin.
Je hebt een plan. Ik wil het nu weten, of ik zweer het -
- Ik heb geen plan. - Waarom ben je zo blij?
- Wat gebeurt er? - Er is niets aan de hand.
- Jij idiote lastpak! Jij gaat dood! - Jij ook, vroeg of laat.
Jij gaat erg snel dood, maat.
Ik zal je iets vertellen dat ik ooit heb gelezen, Myron.
Blijkbaar is wat er met je gebeurt na de dood...
niet zo veel anders dan wat er vóór de dood met je gebeurt ...
fysiek gezien.
Allemaal onderdeel van hetzelfde proces.
Je weet wel?
Dus als het allemaal hetzelfde is, echt, waar moeten we ons zorgen over maken?
Je bent kierewiet.
Maak je geen zorgen om mij, Myron. Maak je zorgen om jou.
Kun je dit echt aan?
- Ik maak me geen zorgen om mij. - Goed.
Maak je dan zorgen om je baas.
Maakt deze klus hem kapot? Neemt hij de juiste beslissingen?
Zal je het moeten overnemen op een of ander moment?
Denk er eens over na. We willen niet dat er iets misgaat.
Je hebt vogelpoep in je haar.
Wel, wel.
Je bent geen 15-jarige. Wat ben je wel?
Je denkt dat mijn kleine vriend Myron je gaat redden?
Hmm?
Jij heks.
Meneer Braddock? Denk je dat we binnenkort kunnen stoppen om iets te eten?
Ik heb de hele dag niets gehad, en ik heb echt honger.
Verwacht dat ik niet de enige ben.
Zij ook. Ze heeft waarschijnlijk honger en zo.
Ze heeft al gegeten.
Ik ga snel stoppen. We blijven van de weg af tot het donker is.
Een beetje rondhangen, niet?
Ja. ik had gehoopt om vanavond de grens over te steken.
Beetje veiliger. Ze blijven graag in hun hutten als het donker is.
Moest een paar omleidingen maken. Jij wilde je plezier en spelletjes hebben, Myron.
- U eet niet, Mr Braddock. - Ik ga benzine halen.
We hebben genoeg benzine om Frankrijk te halen, nietwaar?
Ik wil een flink stuk Frankrijk in komen.
- Ik zal haar meenemen. - Waarvoor?
Zo kan ik haar in de gaten houden. En jij hem.
Waarom neem je hem niet mee? Ik zal op haar letten.
Omdat, Myron, ik denk dat ze je van je werk zou kunnen afleiden.
Kom mee.
Meneer Braddock, ik heb nagedacht. Ik wil niet dat er iets met haar zou mogen gebeuren.
Dit is net zo'n goed moment als elk ander, Myron.
Het is niet eerlijk.
Het is niet eerlijk?
Nee, Mijnheer Braddock, dat is het niet.
Ik bedoel, hij is een verdomde verklikker. Hij heeft zijn vrienden laten wegstoppen.
Maar zij - ze heeft niets gedaan.
Je denkt gewoon niet goed na.
Deze klus heeft je te pakken.
Ik bedoel, ik ben in voor alles, maar, Christus, er is een limiet.
Je denkt gewoon niet goed na.
Hier.
Dit laat je je veiliger voelen, nietwaar, Myron?
Hier.
Zet haar in de auto, Myron.
Nou, ga dan maar!
Nu, meneer Braddock. Hier ben je.
Jij!
Spaans voor "Vul de tank".
Lleno, por favor.
Het spijt me, Mr. Braddock.
Wel, eet je eten dan!
Hij zal je vermoorden als je me pijn doet.
Wie, Myron?
Wat een idee.
Hé.
- Waar ga je naartoe? - Kijken naar het water.
Hé. Laten we eens kijken naar je knuppel.
Voel dit.
Scheermesjes.
Waarvoor?
- Ik heb nog steeds een pistool, weet je. - Pistolen.
Oké.
- Leer? - Ja.
- Waar zit er in? - Zand.
Dat is genoeg.
Heb het sinds ik op school zat, al jaren.
Gemaakt met handenarbeid. Laat me nooit in de steek.
Leuke plek.
Ik zal je wat vertellen.
Ik denk dat je gek bent, maar ik bewonder je houding.
Ik weet het niet, dit hele ding. Het gaat niet zoals ik dacht.
Het is mijn eerste keer, weet je. Een soort test, zei mijnheer Braddock.
Als ik het hier goed doe, neemt hij me mee bij zijn andere klussen.
En zo niet?
- Wat niet? - Het goed doen.
Ik vang hier tenminste een mille voor, nietwaar?
Ik wil dat je weet, wanneer de bijl valt -
Als het gebeurt, ga ik daar niet van genieten.
Dat is een troost.
- Ik zou me geen zorgen maken. - Ik maak me geen zorgen.
Ik bedoel, hij heeft je nodig om te rijden en om op me te letten.
Dus je bent tenminste tot Parijs veilig.
Nou, we zijn allebei veilig tot Parijs.
Je hebt wel een beetje risico genomen.
Denk je dat ze het waard is?
Ik bedoel, we willen niet dat er iets mis gaat, en ...
ze in de weg staat.
Je bent toch niet anders dan hij?
Ik zie niet in waarom je dat denkt.
Ze heeft niets te vrezen van mij.
Ik denk dat ik even ga liggen.
Blijf glimlachen
net zoals je eerder hebt gedaan.
Lleno.
- Help! Help mij! - Jij heks -
Help! Help mij!
Ren! De telefoon!
Verdomme.
Politie.
Nee!
Nee! Nee!
Moordenaar!
Duivel! Klootzak! Bastaard!
God.
Mijn God!
Laat me gaan. Alsjeblieft! Laat me gaan.
Alsjeblieft.
Waar is hij? Hè?
Jezus. Ik weet het niet.
Let op haar.
We gaan vertrekken.
Kom naar beneden.
Frankrijk 67 km
Wat zegt ze?
Ze zegt, als we samen op de baas springen, een van ons het zou kunnen overleven.
- Ik heb hier een pistool. - Gebruik het dan op hem.
Hij is mijn partner.
- Stomkop! - Je bent gek.
Weet je, kalmeer wat. Laten we verstandig zijn.
Ik ga toch even met hem over jou praten.
Hij zal voor rede vatbaar zijn. Ik weet dat hij dat zal zijn.
Willie, ik weet niets van je, omdat het een klus is.
Ik zal je wat vertellen. Ik heb een gevoel over situaties.
En ik denk dat er niets gaat gebeuren, niet echt.
Ik geloof het gewoon niet.
Wil je me helpen?
Oh!
Waarom ben je niet weggerend toen je de kans had?
Waarvoor? Je zou me weer gevonden hebben.
Zou de jongen in de problemen hebben gebracht.
Ik ben niet bang.
- Dat moet je wel zijn. - Waarom?
Omdat iedereen het is? Omdat jij dat bent?
Je weet het niet -
- De dood - - Is slechts een fase van de reis.
We komen er allemaal. Geen uitzonderingen.
Ik en jij en -
Het is maar een moment.
We zijn hier.
Dan zijn we er niet.
We zijn ergens anders ...
Zou kunnen zijn.
En het is net zo natuurlijk als ademen.
Waarom zouden we bang zijn?
Ik was eerst bang.
Ik was doodsbang.
Ik wist dat Corrigan ooit achter me aan zou komen ...
of iemand zou sturen.
Ik heb 10 jaar gehad om me hierop voor te bereiden.
Ik dacht en ik las.
Ik moet een hele bibliotheek met dingen hebben gelezen.
Geweldige dingen.
Verbazingwekkend.
Uiteindelijk is het enige dat me echt zorgen baarde ...
dat hij een prutser achter me aan zou sturen.
En ik dacht: als ik een goede heb ...
iemand die de klus netjes zou kunnen doen ...
dan zou ik ook mijn steentje bijdragen.
Heb je ooit, eh ...
Heb je jezelf ooit zoiets als Walsh, eh, Wallace ...
of zoiets genoemd?
- Wallace misschien. - Ja.
Dat dacht ik al.
Ik heb je vroeger eens ontmoet.
Nou, we waren tegelijk in dezelfde kamer.
Ja. Ik herinnerde me jou.
Je herinnerde je mij echter niet.
Wat is je echte naam?
Braddock.
Ik kan hier niets aan doen. Dat weet je.
Ik las dit in een tijdschrift toen John Lennon stierf.
"Dood, wees niet trots ..."
"hoewel sommigen u hebben machtig en vreselijk genoemd hebben..."
"want gij zijt niet zo;"
"voor degenen die gij denkt omver te kunnen gooien..."
"sterf niet, arme dood ..."
"en toch kunt gij mij niet doden. "
Ga je het meisje vermoorden?
Ik denk niet dat ze er klaar voor is.
Tien mijl naar de grens, Mijnheer Braddock.
We zullen snel stoppen.
Ik heb hem opgesloten.
Hij slaapt nog steeds. Hij is een dappere man, niet?
Lijkt zo.
We zullen hem hier doen.
Hoe zit het met haar?
Ik zal ze allebei doen.
Bedankt, meneer Braddock.
Ik denk niet dat ik het echt had kunnen doen.
Het is mijn eerste keer, toch?
Dan heb je geen pistool nodig, nietwaar?
Zou je me kunnen helpen hen uit de auto te halen?
Oh. Zeker.
Krijg ik nog steeds mijn duizend?
Nou, kom dan maar.
Het is goed, schat. Het is oké.
Moed. Wees moedig.
Ik wou dat ik haar het kon laten begrijpen.
En jij ook, Willie.
Ah. "Willie." Bedankt.
- Hè? - Ik zei jou ook.
Wat is het?
Ik ga het nu doen, Willie.
Wat?
Ik ga het nu doen.
Niet ik.
Ja.
- Nu? - Juist.
Nee, het is morgen. Je doet het morgen.
Het is morgen, Willie.
Je moet me naar Corrigan brengen. Je moet me naar Parijs brengen.
Ik ga het nu doen.
Dat is niet de klus. De klus eindigt in Parijs.
- Je voert de opdracht niet uit. - Kom op, Willie.
Nee.
Dat kan je niet. Je moet me naar Parijs brengen.
Niet tot Parijs.
Dat kan niet.
Niet nu.
Oh God.
Myron.
Stop hem.
Oh god. Alsjeblieft!
Willie. Je mond.
Dat kan je niet. Niet nu!
God!
Waar ga je naartoe?
Ik wil niet zien - Wat is dit?
Genoeg.
Genoeg. Genoeg!
Oh. Oh ja.
Je bent een heel gelukkig meisje.
Heel gelukkig meisje.
Dat is hem.
- Weet je het zeker? - Ja.
Kapitein. Geef de bevelen.
Mijnheer Braddock! Blijf staan ​​waar je bent!
De uitgang!
Hé?
Uitgang? Uitgang!
Uit -
Blijf staan! Stop!
Jij bent Charles Kinnear, geboren in Dublin?
Gewoon knikken als dat waar is.
Jij bent Raymond John Baker, geboren in Newcastle?
Het is maar een moment.
We zijn er. Dan zijn we er niet.
We zijn ergens anders ... misschien.
En het is zo natuurlijk als ademen.
Waarom zouden we bang zijn?